ანტიკვარული სერვიზები

სერვიზს აფასებენ იმისთვის, რაც ანტიკვარიატს თითქმის არ ახასიათებს — მთლიანობისთვის. დანაკარგების გარეშე შემორჩენილი ნაკრები იშვიათია, და ფასის სხვაობა სრულსა და დაშლილ ნაკრებს შორის ყოველთვის შესამჩნევია.

ამიტომ აღწერაში პირველად კითხულობენ ნივთების რაოდენობასა და ზუსტ შემადგენლობას: რამდენი ჭიქა, რამდენი ლამბაქი, არის თუ არა ჩაიდანი, შაქრის ჭურჭელი, რძის დოქი. მეორე — ყველა ნივთი ერთი გამოშვებისაა თუ არა: შევსებულ ნაკრებებში თეთრის ტონი და ნახატი ოდნავ განსხვავდება.

ყველაზე ხშირად გვხვდება საბჭოთა, გერმანული და ჩეხური ფაიფური. ძირის ნიშანი განსაზღვრავს ქარხანასაც და პერიოდსაც.